Aralığa S'övgü
Eylüle Ekime ve Kasım aylarına şiirler yazar sevgi dolu ve hüzün dolu övgüler yağdırırız ama ne varki iş Aralık'a geldiğinde ağzımız bıçak açmaz. Tek kelime güzel bir şey söylemeyiz.
Sonbahar ve ilk bahar ayları geldiğinde bütün sosyal medya alemi daha önce karşılaşıp kaydedip biriktirdiği güzel sözleri ve yazıları paylaşırlar sanki adeta yarışa girerler b birbirleriyle bu konuda. Peki Aralık için?
Aralık ayı Anadoluda zorlu ve sıkıntılı geçtiği için değil güzel söz ve belkide gıcık alınarak argolu sözlerle geçiştirirler. Günümüzde kış, geçmiş yıllara göre çok fazla yumaşadığı için biz geçmiş zaman insanlarının yaşadığı zorlukları pek yaşamadık ve belkide hiç yaşamadık.
Hem bizim dönemimizde teknoloji, ulaşım ve bilumum araç gereç ortaya çıktığı için hayatlarımız epey kolaylaştı. Aralık için övgüye yakın bir şiir yazılacaksa onu bu kuşaklar yapabilir. Çay kahve edebiyatı eşliğinde klima veya doğal gazlı sıcak evlerinde süslü püslü övgüler yağdırabilirler.
Eskiden olsa ısınmanın verdiği dert, hastalanan birin konu komşu hep birlikte hastaneye yetiştirme telaşı ve sert geçecek kışın hazırlıklarını yapıp acaba bu erzak ve gıda kış boyunca yeterli olur mu derdinin yanında şu yollar bi açılsada şehre gitseydik. Düşünceleri içinde geçen bir hayat, şimdi gelde Aralığa şiir yaz. Kış Anadoluda her yerde sert geçmiyor, tamam belki bütün köy yollarıda kapanmıyor. Ee kışın yumuşak geçtiği yerlerdeki insanlar neden kışa güzel şiirler övgüler yazmıyorlar. Acaba kışla mücadele eden insanlara olan saygılarından mı acaba?
Kış deyince benim bildiğim ve beğendim nadir şiirlerden olan bir şiiri bırakıyorum keyifli okumalar.
Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.
Ahmet Muhip Dıranas
Cemal Süreya'nın sesinden Kar Şiiri
https://youtu.be/P_h8peGl_xQ
Yorumlar
Yorum Gönder