Kalbe Uğrayanlar

Ben hep seni yazdım Gözlerinin içine bakarken kalbimin derinliklerine yazdım Sen öyle çekip giderken sıralara yazdım Beni delirttiğinde tutup şiire yazdım Ben hep seni yazdım. Aşkına mağlup olurken de yazdım Acıdan kafayı yerken de seni yazdım Bilirsin ben senden başkasını bilmem Senin yüzünden hiçbir yüz güzel değil Bir seni bildim ayıp olmasın Ve ben sadece bir tek hep seni yazdım Mağlupken de dertliyken de mutluyken de Duygularımın adı değişse de Sevdamı kınayacak sözler söylense de Ben hep seni yazdım. Bir sevincin sevincim olurdu. Yüzün güldüğü an, gönlüme bayram uğrardı Ne yapayım sen gülünce ben de güller açardı Sen üzülünce dertle kederle dolardım. Senin derdin benimdi. Ama sen hiçbir zaman beni anlamadın. Ne sevincimi nede acılarımı gördün. Sana gelişimi, senin için gelişimi, senden gelişimi görmedin. Bencilce yaşadın hayatını Olsun du ben sevdim, sevgiyi yazdım. Ben hep seni yazdım.

Safsata Kılavuzu Alev Alatlı  Alev Alatlı'nın Safsata Kılavuzu adlı eserinde geçen ve olayı kısır döngü safsatasında işleyen yazar. Aslında tam olarak hali pür melalimizi anlatıyor. Bizler sorulan sorulara cevap vermek istemediğimiz de genelde hep anlamamayı tercih ederiz. Yada gerçekten anlamayız da nasıl cevap vereceğimizi bilemeyiz. Yada ne soruyu anlarız nede vereceğimiz cevaptan anlarız.  Tevafuk oldu. Bu gün bir hocamız bir konuyu anlatırken konunun sonunda - bilmem anlatabildim mi? Dedi. Bunun üzerine diğer hocamız : estağfurullah siz anlattınız ancak biz de anlayacak kafa yok diye cevap verdi. Diyeceğim o ki bazen öyle zamanlar gelir ki ne biz anlatabiliriz nede karşımızda ki bizi anlar. Ve böylece bir iletişim kazasının tam ortasında ya ağır yaralanırız ya da can veririz. Sözü yazara bırakıyorum : Hâkim, Mehmet amcadan doğum tarihini sorar: - Babam öldüğü günden iki gün sonra doğmuşum hâkim bey... - Baban ne zaman ölmüş? - Ben dogmadan iki gün önce.....

Bak söylemiyorum ama Ama bak halimden razıyım. Bir mücadelem var, senden bu yana Neşeyi sevinci huy edinmek. Bilmiyorsun ama; acı, keder zaten bende var. Aşkınla beraber çok şey bildim Aklım başımdan gidermiş, dert beni terketmezmiş Baktığın her yeri kıskanmışım Dayanamayıp için için ağlamışım Keşkeler bir türlü peşimi bırakmaz Keşke sende de halden anlamak olsa Olsun senin cefa vermen gerek  Benim aşkta yükselmem.  Sefa senin neyine taş kalpli yar Hayalimdeki sen, senden daha iyi  Görsen kıskanırsın kendini Onu anlat o hayırsızı Senin için ağlıyor mu mesela Gönülden merak etmişmidir cidden Benzetse bir başkasının sesini, sesine  Heyecanlanır mı yani Hani seni görse rüyada mutluluğu tarif edebilir mi Yok hayır nasıl olsa seni kazanmış  Sıradanlaşmış duygularla bakar sana En büyük korkusu seni kaybetmektir  O salyangoz duruşlu herifin. Bak bana, seni kaybetmek korkum yok Kazanmak için umudum da yok...

İnsan bazen derin düşüncelere dalabilir, insanların düşünmediği anlayışsızlıkları düşünebilir. Hade hep beraber şu işi bir düşünelim. Küçük bir çocuğun doğum gününü kutlarsanız eğer bu çocuk için sadece bir eğlence olur özel bir anlam ifade etmez. Bir yetişkinin doğum gününü kutlarsanız eğer, bu onun için kendini değerli hissetmesine sebeb olabilir. Ancaak ya bir ayağı çukurda, bir gözü toprağa bakan yaşlı birinin doğum gününü kutlarsanız ne olur? 🤔  Kendisini değerli mi hisseder yoksa küçük bir eğlence olarak mı bakar olaya yada düşünemeyeceğimiz bir durum mu çıkar ortaya, ne dersiniz. Olaya kendim açımdan bakarsam eğer ben yaşlı olsaydım ve konu komşu eş dost bana doğum günü sürprizi yapsalardı, o an orada çok kötü kırılırdım. Ya o an belli ederdim yada herkes gittikten sonra, geçmiş zamanın hesabını yapar ve belkide için için ağlardım. Gençliğime ağlardım mesela, geçen ömrüme yada o zamana kadar kaybettiğim yakınlarıma değer verdiğim insanlara, ağlardım.  ...

İnternette denk geldiğim ve çok hoşuma gittiği için bu şiiri buraya koyuyorum. Hem elimin altındada olur düşüncesi de var. 😉☺️  Keyifli Okumalar. Selam ve dua ile. Şeyhim beni 70’lere ışınla, 3 milyar saniyem bitmeden önce Sonsuzluğu bükeyim, kalan ömrümce. Tasavvuf strese iyi geliyor bence. Bir fırt ab-ı hayat versene şeyhim Dindirsin faniliğin hararetini. Bitsin mutat prova, deney, tatbikat; Ecel formalitesi, azap rutini. Şeyhim nedir bütün bu illüzyonlar seraplar? Aşk üçgeni, meşk dairesi, kudret karesi, Zeval kulvarındaki zırhlı araçlar? Şimdi yani tam şu an kaderde ne var? Şeyhim adım kara listede, aha! Görünmüyor hicret rotasındaki vaha Açamam, açamazsın, açılmaz şeyhim, Sıfırın ortasına bir delik daha. Şeyhim 14 milyar yıl ne çabuk geçti Yaş kırk oldu kırklara karışamadım Ben defterden sildim ölümsüzlüğü Şeyhim kainata alışamadım.  Murat Menteş